Eine Plattform für die Wissenschaft: Bauingenieurwesen, Architektur und Urbanistik
فرامطالعه مطالعات مرتبط با ساختار فضایی شهری و منطقهای در ایران در بازه زمانی 1380-1398
از مجموعه مطالعات علمی و پژوهشی داخل کشور، پژوهشگران متعددی پیرامون حوزه «ساختار فضایی» به پژوهش و مطالعه پرداختهاند. استناد و استفاده از این مطالعات در عرصه نظریهپردازی و حوزه کاربردی برنامهریزی فضایی، نیازمند بررسی و واکاوی و آسیبشناسی حوزه نظری مطالعات انجام شده است. از این رو، این مقاله تلاش دارد با استفاده از روش فرامطالعه به بررسی ساختار شکلی و محتوایی مطالعات صورت گرفته بپردازد. جهت دستیابی به این مهم، ابتدا 210 مقاله نمایه شده در پایگاههای علمی معتبر داخلی در بازه زمانی 1380 تا 1398، شناسایی شد و پس از دو مرحله غربالگری، 79 مقاله جهت واکاوی ساختار شکلی و محتوایی مورد بررسی قرار گرفته است. جهت گردآوری اطلاعات از روش نظاممند و کدگذاری باز استفاده شده است. نتایج نشان میدهد؛ چارچوب نظری و تحلیل ساختار فضایی، مفهومی چندرشتهای است که پایههای مفهوم و بسط نظری آن، از حوزههای مطالعاتی تحت سیطره برنامهریزی فضایی ـ نظیر الگوهای رشد فضایی، شکل و فرم فضایی، توزیع فضایی، پراکندهرویی و گسترش فضایی ـ منتج شده است. در ارزیابی یکپارچه یافتههای پژوهش میتوان استنباط کرد که نه تنها درک مفهوم ساختار فضایی در پژوهشهای داخلی به کفایت رخ نداده است، بلکه بواسطه مطالعات سطحی و عدم درک مناسب از مفاهیم بنیادین از ساختار فضایی، نیاز به مطالعه عمیقتر در این حوزه وجود دارد. از این رو اصلیترین نیاز ادراک شده برای انجام پژوهشهای بعدی، درک عمیق و بسط مفاهیم، ساختارها و چارچوبهای نظری است. همچنین لازم است با مداقه در رویکردهای تحلیل ساختار فضایی به شکلیابی صحیح از فهم دانشی ساختار فضایی دست یافت.
فرامطالعه مطالعات مرتبط با ساختار فضایی شهری و منطقهای در ایران در بازه زمانی 1380-1398
از مجموعه مطالعات علمی و پژوهشی داخل کشور، پژوهشگران متعددی پیرامون حوزه «ساختار فضایی» به پژوهش و مطالعه پرداختهاند. استناد و استفاده از این مطالعات در عرصه نظریهپردازی و حوزه کاربردی برنامهریزی فضایی، نیازمند بررسی و واکاوی و آسیبشناسی حوزه نظری مطالعات انجام شده است. از این رو، این مقاله تلاش دارد با استفاده از روش فرامطالعه به بررسی ساختار شکلی و محتوایی مطالعات صورت گرفته بپردازد. جهت دستیابی به این مهم، ابتدا 210 مقاله نمایه شده در پایگاههای علمی معتبر داخلی در بازه زمانی 1380 تا 1398، شناسایی شد و پس از دو مرحله غربالگری، 79 مقاله جهت واکاوی ساختار شکلی و محتوایی مورد بررسی قرار گرفته است. جهت گردآوری اطلاعات از روش نظاممند و کدگذاری باز استفاده شده است. نتایج نشان میدهد؛ چارچوب نظری و تحلیل ساختار فضایی، مفهومی چندرشتهای است که پایههای مفهوم و بسط نظری آن، از حوزههای مطالعاتی تحت سیطره برنامهریزی فضایی ـ نظیر الگوهای رشد فضایی، شکل و فرم فضایی، توزیع فضایی، پراکندهرویی و گسترش فضایی ـ منتج شده است. در ارزیابی یکپارچه یافتههای پژوهش میتوان استنباط کرد که نه تنها درک مفهوم ساختار فضایی در پژوهشهای داخلی به کفایت رخ نداده است، بلکه بواسطه مطالعات سطحی و عدم درک مناسب از مفاهیم بنیادین از ساختار فضایی، نیاز به مطالعه عمیقتر در این حوزه وجود دارد. از این رو اصلیترین نیاز ادراک شده برای انجام پژوهشهای بعدی، درک عمیق و بسط مفاهیم، ساختارها و چارچوبهای نظری است. همچنین لازم است با مداقه در رویکردهای تحلیل ساختار فضایی به شکلیابی صحیح از فهم دانشی ساختار فضایی دست یافت.
فرامطالعه مطالعات مرتبط با ساختار فضایی شهری و منطقهای در ایران در بازه زمانی 1380-1398
ندا ملک زاده (Autor:in) / هاشم داداش پور (Autor:in) / مجتبی رفیعیان (Autor:in)
2021
Aufsatz (Zeitschrift)
Elektronische Ressource
Unbekannt
Metadata by DOAJ is licensed under CC BY-SA 1.0