A platform for research: civil engineering, architecture and urbanism
سنجش ظرفیت بازتوسعه اراضی متروکه در اراضی صنعتی - کارگاهی شهر یزد
رشد جمعیت شهرها و شهرنشینی مدیران و نظریهپردازان شهری را در پی راهحلهای درست توسعه شهری سوق داده است. در دو دهه 1980و 1990میلادی بازتوسعه اراضی متروکه در زیرمجموعه سیاست توسعه درونزا مطرح شد. این سیاست به بازتوسعه پهنههای درون شهرها که آلوده، روبهزوال، متروکه و دارای پتانسیلهایی نظیر تأسیسات - تجهیزات شهری هستند، میپردازد. این مقاله بر محور سنجش ظرفیت بازتوسعه اراضی متروکه (نمونه موردی: اراضی صنعتی - کارگاهی شهر یزد) شکلگرفته است. روش آن توصیفی - تحلیلی میباشد. ابتدا معیارها و شاخصهای مناسب از مبانی نظری استخراج شدهاند. سپس معیارها و شاخصها با استفاده از تکنیک دلفی و فرآیند تحلیل شبکهای (ANP) در نرمافزار Super Desition وزندهی شدهاند. در گام بعدی نمونهها بر اساس وزن معیارها در نرمافزار ARC GIS مورد بررسی و در آخر ظرفیت باز توسعه اراضی در 5 دسته (قابلیت بسیار بالا، قابلیت بالا، قابلیت متوسط، قابلیت پایین و قابلیت بسیار پایین) حاصل شده است. نتایج نشان میدهد که قطعههای زمین موجود در بافت میانی و مرکزی شهر یزد دارای قابلیت توسعه بسیار بالا و بالا میباشند. در بین این قطعههای زمین، قطعههایی با دسترسی مناسب به معابر و متروکه از قابلیت توسعه بسیار بالا برخوردار میباشند. بنابراین به ترتیب موقعیت در شهر، آمادگی مالک (وضعیت فعالیت)، دسترسی به معابر و مساحت دارای اهمیت هستند. همچنین نسبت پایین مساحت اراضی با قابلیت توسعه بسیار بالا و بالا به کل اراضی (%35.8)، نشاندهنده ظرفیت پایین باز توسعه میباشد؛ در حالیکه توسعه مجدد این اراضی میتواند سرزندگی و پویایی دوباره بافت پیرامون را به دنبال داشته باشد.
سنجش ظرفیت بازتوسعه اراضی متروکه در اراضی صنعتی - کارگاهی شهر یزد
رشد جمعیت شهرها و شهرنشینی مدیران و نظریهپردازان شهری را در پی راهحلهای درست توسعه شهری سوق داده است. در دو دهه 1980و 1990میلادی بازتوسعه اراضی متروکه در زیرمجموعه سیاست توسعه درونزا مطرح شد. این سیاست به بازتوسعه پهنههای درون شهرها که آلوده، روبهزوال، متروکه و دارای پتانسیلهایی نظیر تأسیسات - تجهیزات شهری هستند، میپردازد. این مقاله بر محور سنجش ظرفیت بازتوسعه اراضی متروکه (نمونه موردی: اراضی صنعتی - کارگاهی شهر یزد) شکلگرفته است. روش آن توصیفی - تحلیلی میباشد. ابتدا معیارها و شاخصهای مناسب از مبانی نظری استخراج شدهاند. سپس معیارها و شاخصها با استفاده از تکنیک دلفی و فرآیند تحلیل شبکهای (ANP) در نرمافزار Super Desition وزندهی شدهاند. در گام بعدی نمونهها بر اساس وزن معیارها در نرمافزار ARC GIS مورد بررسی و در آخر ظرفیت باز توسعه اراضی در 5 دسته (قابلیت بسیار بالا، قابلیت بالا، قابلیت متوسط، قابلیت پایین و قابلیت بسیار پایین) حاصل شده است. نتایج نشان میدهد که قطعههای زمین موجود در بافت میانی و مرکزی شهر یزد دارای قابلیت توسعه بسیار بالا و بالا میباشند. در بین این قطعههای زمین، قطعههایی با دسترسی مناسب به معابر و متروکه از قابلیت توسعه بسیار بالا برخوردار میباشند. بنابراین به ترتیب موقعیت در شهر، آمادگی مالک (وضعیت فعالیت)، دسترسی به معابر و مساحت دارای اهمیت هستند. همچنین نسبت پایین مساحت اراضی با قابلیت توسعه بسیار بالا و بالا به کل اراضی (%35.8)، نشاندهنده ظرفیت پایین باز توسعه میباشد؛ در حالیکه توسعه مجدد این اراضی میتواند سرزندگی و پویایی دوباره بافت پیرامون را به دنبال داشته باشد.
سنجش ظرفیت بازتوسعه اراضی متروکه در اراضی صنعتی - کارگاهی شهر یزد
فاطمه کریمی (author) / سمانه جلیلی صدر آباد (author)
2021
Article (Journal)
Electronic Resource
Unknown
Metadata by DOAJ is licensed under CC BY-SA 1.0
DOAJ | 2014
|سنجش موقعیت مکانی بنگاه و بررسی تاثیر آن بر تصمیم صادراتی بنگاههای صنعتی ایران
DOAJ | 2015
|بررسی و مقایسه توان اکولوژیکی و کاربری های فعلی در اراضی جنوب ارومیه بر اساس اصول آمایش سرزمین
DOAJ | 2014
|